En 2020 staat ook bijna voor de deur.
Gaat ook een spannend jaar worden wel. 

Want begin januari weer MRI ter controle. Nu vind ik die MRI zelf niet zo spannend, maar die uitslag eigenlijk wel. Is het rustig? Zijn er plekken bijgekomen? Zouden ze stiekem kleiner zijn geworden (er wordt gezegd dat dat niet kan, schade is schade en herstel kan niet). Soms zijn er mensen die me vragen, moet je het wel willen weten, moet je wel echt door die MRI. Goede vraag. Een eenduidig antwoord daarop is niet te geven. Ene kant nee, want dan hoef ik me ook niet druk te maken om de uitslag. Maar aan de andere kant. Toch liever wel, want het geeft ook wel rust en vertrouwen en hoop naar de toekomst als de uitslag goed is. En dat laatste weegt dan toch net wat zwaarder dan de spanning vooraf. 

En ook in januari ga ik meedoen aan een onderzoek naar MS en cognitie. Dan moet ik weer door de MRI, maar ook een NPO (neuropsychologisch onderzoek) om te kijken hoe goed mijn hersenen nog werken, qua geheugen, aandacht, snelheid en dat soort dingen. Stiekem vind ik dat best spannend, want straks komt daaruit dat daar wat verminderd is. Wat zijn de gevolgen? Heeft het gevolgen? Ik probeer het vooral te zien als een basismeting. Mijn gevoel zegt namelijk dat mijn hoofd het nu nog prima doet, hooguit wat minder soms door moeheid, maar dat het niet is dat mijn hoofd zelf minder functioneert. 

In januari begint ook het traject van keuring door het UWV, omdat ik eind april 2020 2 jaar in de ziektewet zit. Wat heeft dat voor gevolgen, voor mijn opleiding, mijn baan, mijn inkomen. Half januari de eerste afspraak daarover met de bedrijfsarts om op te stellen hoe het op dat moment gaat. 
Ene kant vind ik dat traject ook best spannend, maar aan de andere kant kan ik dat ook redelijk van me af laten glijden en heb ik ook een houding van “ik merk het wel”. 

Januari is een drukke maand wel, want wat ook start 1 januari. Het jaarprogramma van 365 dagen succesvol. Heb er wel zin in, maar vind ook dat wel spannend. Aan hoeveel van mijn stoelpoten gaat er gezaagd worden, en hoe snel gaan ze zagen. Heb afgelopen maanden wat reacties gelezen van mensen die dit jaar het programma deden. Korte samenvatting is. Heel nuttig en goed, maar ook pittig. Het enige wat ik weet zijn de data van de 5 weekenden in Amsterdam. En dat ik de 18e januari, dan is het eerste weekend, een ijsbadje in moet. Brrr. Kijk er niet naar uit moet ik toch eerlijk toegeven.

En de rest van 2020? Goede vraag. Het lijkt nu net of ik alles in januari gepropt heb. Toeval, maar ook omdat het zo uitkomt qua MRI en UWV. Rest van het jaar komen vast ook mooie momenten.

In juni in ieder geval de Mont Ventoux op voor Klimmen tegen MS. Ik moet nog steeds kijken of dat wandelend of fietsend zal worden. Vermoed wandelend, aangezien ik anders echt wel al heel veel meer had moeten fietsen dan ik nu gedaan heb. Heb in mijn hoofd zitten dat ik die hele berg op wil, maar dat is 20a25km (afhankelijk vanaf welke kant ik ga), en zover heb ik al 2 jaar niet meer gewandeld. Niet vlak en al helemaal niet berg op. Heb wel zover gefietst. In Nederland. Vlak. Niet te vergelijken met een Mont Ventoux. Dus wat het ook wordt, trainen moet ik sowieso. En afzien zal het vast ook wel worden. Tot ik boven ben. Dan zal het het afzien waard zijn geweest hoop ik.

Verder in juli nog een geocache weekendje gepland in Frankrijk. 
En een dagje pinkpop!

Nog niet heel veel verder dat vastligt. Vrij weinig eigenlijk dat vast ligt voor volgend jaar. 

Meer meer meer:

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.