Elena
Natuurlijk kan dat samen, want dat blijkt wel uit de eedere blogs die ik over dit onderwerp heb geschreven.
Maar waarom dan toch er weer over schrijven? Omdat het niet vanzelfsprekend is dat als je een chronische ziekte hebt, dat je ook borstvoeding kan geven. In ieder geval niet bij MS. Want eigenlijk alle standaard medicatie kan niet samen met borstvoeding.
En niet eens omdat het niet kan. Maar omdat het niet onderzocht is. Dat vind ik een gemiste kans wel. Want ik zal vast niet de enige moeder zijn die haar kind borstvoeding wil geven. Echter de eerste reactie van de neuroloog was “dan stop je maar met borstvoeding”. Vanuit medisch oogpunt snap ik dat ergens ook wel. Want je wil ook niet het risico lopen dat door het afwachten met medicatie vanwege borstvoeding er ineens een verslechtering optreedt van de ziekte.
Waarschijnlijk is het ethisch ook niet goed te onderzoeken of en zo ja welke effecten de medicatie heeft op borstvoeding. Want ja, stel het komt in de moedermelk en heeft dan een negatief effect op de baby. Dat wil je natuurlijk ook voorkomen. Dus of het echt te onderzoeken is, dat is maar de vraag.
Lastig vind ik dat wel. Het zet moeders eigenlijk voor het blok. Echt een keuze is er niet. Want je weet nooit wat het effect is van de keus die je maakt. Stel je krijgt een aanval. Had je die met medicatie ook gehad? Of komt dat doordat je geen medicatie gebruikt hebt? Als je baby vaak ziek is? Komt dat doordat die geen borstvoeding krijgt? Of was dat met borstvoeding ook zo geweest?
Het infuus dat ik nu heb is tijdelijk. In ieder geval, dat is wat ik laatst bij de balie van de dagbehandeling hoorde en wat ook de neuroloog vertelde. Alleen was de deadline van de balie van de dagbehandeling dichterbij dan die van de neuroloog. En een verpleegkundige van de dagbehandeling gaf weer aan dat dat infuus ook wel langer gegeven wordt. Deze onduidelijkheid helpt niet. Tot wanneer mag ik borstvoeding blijven geven?
Het geven van borstvoeding loopt eindelijk. Ze groeit en ontwikkelt zich goed. Borstvoeding is ook wel makkelijk. Kind onrustig -> aan de borst. Borstvoeding is meer dan alleen voeding, het biedt ook een stukje troost en nabijheid. En soms ook even de speen en warmte die ze nodig heeft om in slaap te vallen. Dat laatste probeer ik overigens zoveel mogelijk te voorkomen wel, want ze kan ook prima zelf in slaap vallen. Maar ook, je hebt het altijd bij je. Als je ergens heen gaat en het loopt uit, of je komt vrienden tegen die je spontaan uitnodigen. Geen zorgen om “heb ik wel genoeg voeding bij me”. De enige zorgen die je dan hebt zijn “heb ik genoeg luiers bij me”, maar dat is eigenlijk een kwestie van genoeg inpakken.
Ik probeer me niet druk te maken om die deadline. Want ongeacht welk verhaal ik geloof, ik heb nog sowieso minimaal 2 maanden. En binnen die 2 maanden een belafspraak met de neuroloog. Wel hoop ik dat ik dan meer duidelijkheid krijg. Maar eigenlijk hoop ik vooral dat ik nog langer borstvoeding mag geven dan de deadline van de balie en van de neuroloog. Ga ik langer voeden? Geen idee. Maar het geeft mij wel rust als ik weet dat die optie er is. Dat ik geen afscheid van die momentjes hoef te nemen vanwege beperkte onderzoeksgegevens en kosten.
Dus eigenlijk is dit ook een oproep om te kijken of er mogelijkheden zijn om te onderzoeken of de minder dure medicatie toch samen kan met borstvoeding. Zodat moeders niet meer de keus hoeven te maken tussen hun eigen gezondheid en borstvoeding. Dat het niet meer of of is, maar dat het en en kan zijn.
