Elena
Ik heb het wel eens eerder gehad over slaapproblemen en het risico om je dag/nacht ritme om te gooien. Toen ging het vooral over het niet hebben van een ritme, want geen reden om ’s ochtends op te staan en niemand die het merkt als je tot halverwege de dag in bed ligt.
Hoe anders is dat nu. Want nu heb ik een dochter die wil eten. En ook al moeten we haar vaak nog wakker maken voor de voeding, je voelt toch een verantwoordelijkheid naar haar toe om te zorgen dat ze regelmatig te drinken krijgt. Dus dat opstaan is doorgaans het probleem niet meer. Natuurlijk snooze ik nog wel eens en heb ik wel eens moeite om echt op te staan.
Maar wat nu de uitdaging is, is het op tijd naar bed gaan. De tijd dat ik opsta, die staat vast. De tijd dat ik naar bed ga niet. Nadat dochterlief op bed is gelegd moet ik doorgaans nog wel even kolven. Soms start ik daar gelijk mee, soms wacht ik even af of onze dochter wel gaat slapen. Doorgaans is ze een makkelijke slaper, maar soms is ze het er toch nog niet mee eens als ik haar wakker in bed leg. Daar zit al een deel van de ‘vertraging’ in het naar bed gaan.
Zijn dat smoesjes die ik verzin? Dat ik even wacht tot ze slaapt. Of ben ik gewoon trager? En denk ik ‘even’ de kolfspullen te pakken en alles snel aan te sluiten. Of duurt dat stiekem toch gewoon 3x zo lang als ik denk. Want bijna elke avond weer denk ik “wat heb ik nou gedaan dat het weer zo laat is”. In mijn hoofd kan ik binnen 1a1,5 uur na het op bed leggen van onze dochter ook in bed liggen. In de praktijk duurt dat eerder 1,5a2,5 uur. Dat scheelt toch best een hoop in de hoeveelheid nachtrust die je kunt pakken.
Is dat een gebrek aan discipline? Volgens sommigen wel. Maar aan de andere kant, ik heb wel al jaren de discipline een bepaald dieet te volgen. Of om 3 maanden het kolven vol te houden voordat ik volledig borstvoeding kon geven. Dus is het probleem echt alleen een gebrek aan discipline? Of is discipline niet een ‘aan/uit’ iets, maar is dat per gebeurtenis / activiteit anders?
Een aantal jaar geleden ben ik afgekeurd (volledig arbeidsongeschikt verklaard, zoals het UWV dat zo mooi zegt), de reden daarvoor was ’trage handelingssnelheid’. Ben ik inderdaad zoveel trager? Doe ik langer over alles? Of kan ik nog wel iets ‘op tempo’ doen, maar moet ik daarna een tijd bijkomen, waardoor ik onder aan de streep alsnog traag ben. Denk ik dan nog in ‘oude’ snelheden en overschat ik mezelf continue? Of kan ik dat wel nog?
Of is het vooral dat als je moeier bent het ‘gewoon’ lastiger is om in actie te komen. Om van die bank te komen om de spullen te pakken die je nodig hebt. Een simpel spelletje op je telefoon af te sluiten. Je hoort wel eens de term ‘wilskrachtspier’ voorbij komen. Is dat het vooral? Is die ‘spier’ aan het einde van de dag gewoon ook moe en is dat de reden dat ik zoveel langzamer ben. Heb ik dan niet meer de wilskracht om mezelf die schop onder de kont geven?
Is discipline / wilskracht hetzelfde? Is ’trage handelingssnelheid’ een soort ‘de wilskrachtspier is permanent leeg’, of werkt dat anders? Soms vraag me ik me wel af wat maakt dat ik er zoveel moeite mee heb om op tijd in bed te liggen. Een antwoord daarop heb ik niet helaas. En daarmee ook nog geen oplossing. Want een oplossing verzinnen als je de oorzaak niet weet, dat vind ik lastig.
Om antwoord te geven op de vraag wat de invloed van de baby is op mijn ritme. Ze geeft me reden om op te staan. Dat levert een beter dag/nacht ritme op (hoewel het naar bed gaan wel ruimte voor verbetering heeft).
Is het niet eerder zo dat het allemaal te maken heeft met het voorbereiden op het slapen gaan? Het is eind van de dag, dus je gaat (onbewust) vast in een releaxtere stand. En daarnaast is het kolven (en evt andere dingen ) ook deel (geworden) van je bedtijdritueel. Het hoeft dus niet verkeerd/ negatief te zijn dat het “zo lang” duurt. Maar ik snap wel je frustratie dat het allemaal langer duurt dan je wil/ wenst. Daar zit voor mij ook wel een stukje herkenning in.
Wat je zou kunnen proberen, is je bedtijdritueel wat aan te passen, wellicht al eerder te beginnen. Door bijv vast te douchen voor je je dochter gaat voeden, zodat je vast in nachtkleding/ badjas bent. (Hoeft dat niet meer als dochter al in bed ligt.) Of als je dat niet ziet zitten om dan alvast je make-up te verwijderen. Iets in die trant. En mocht je dat al doen: weet dat deze fase maar tijdelijk is. Voor je het weet slaapt ze vrijwel het klokje rond. Daar heb je nu natuurlijk niets aan, maar geeft mogelijk wel een stukje relativering/ rust.
Succes 🙂