Bibian – versie 2

Leestijd: 7 minuten

Bibian was net herstellende van een zware griep die haar afgelopen week in huis had vastgehouden. Voor het eerst sinds het begin van de griep kon ze weer een fatsoenlijke maaltijd eten en ook binnen houden.

Ze woonde in een vrijstaand huis, vroeger was dat het melkveebedrijf van haar grootouders. Haar ouders hadden het bedrijf verkocht, met de weilanden en alles. Alleen het huis en wat grond eromheen was in de familie gebleven.

Het was een wit huis, met een rieten dak. En naast haar huis stond een stal, waarin Winston, een zwarte Friese hengst en een kleine pony, Draak, stonden. Bibian genoot ervan om te kunnen rijden, met name op Winston. Draak was meer een wandelpony, te klein om op te kunnen rijden. Hij deed zijn naam ook zeker eer aan. Draak was een Shetland pony, en hij was net een jaar oud. Hij had veel te veel energie en als hij buiten was dan was het altijd eerst een half uur springen, waarbij het leek of hij even vergeten was dat hij een pony was.

Bibian was erg blij dat afgelopen week Vera, een goede vriendin, ze wat beweging had gegeven. Zowel Draak als Winston werden onhandelbaar als ze hun energie niet kwijt konden. En met Draak kon je nog gaan wandelen, maar op Winston moest je rijden. Dat was een hengst die graag voor je aan het werk ging, maar als hij te veel energie had, dan werd het 700 kilo frustratie.

Ze begon langzaam weer de oude te worden en besloot na het eten even bij de stal langs te gaan. Het was gedurende afgelopen week niet gelukt om dat kleine stukje van huis naar stal te wandelen. Ze had zo weinig energie gehad, dat in huis lopen al te veel was. Ze had de paarden gemist, normaal was het eerste wat ze deed ’s ochtends en het laatste wat ze ’s avonds deed naar de stallen gaan.

Winston hoorde haar al aankomen en begroette haar met enthousiast gehinnik. Snel liep ze verder om hem te knuffelen. Ze besloot om hem uit de box te halen om hem een poetsbeurt te geven. Vera had hem wel beweging gegeven door hem te longeren en hem in de stapmolen te zetten, maar had de tijd niet gehad naast haar drukke leven om hem te rijden en te poetsen. Winston stond ontspannen te genieten van een poetsbeurt, toen Draak wat onrustig werd. Bibian dacht dat hij jaloers was en ook aandacht wilde, dus ze negeerde hem. Tot ook Winston onrustiger werd en hij naar iets leek te luisteren. Bibian spitste haar oren, maar kon niet horen waardoor Draak en Winston onrustig waren. Ze probeerde eerst Winston te kalmeren, want door zijn onrust was hij met zijn hoeven gaan schrapen over de grond, waardoor ze ook niet meer goed kon luisteren.

Ineens gilde Draak, zo’n gil waarbij al je nekharen gelijk overeind gaan staan. Het was duidelijk dat Draak bang was, zo’n gil had hij nog nooit gegeven. Snel rende Bibian naar hem toe en zag dat er vlammen in een hoekje van zijn box smeulden. Ze schrok.. vlammen… waar kwamen die vandaan? De vlammen probeerden grip te krijgen op het natte stro, het was maar goed dat de box niet net verschoond was. Ze zag dat de donkere rook in dunne slierten omhoog kronkelde naar het plafond. Bibian was bang dat de hele stal met haar twee paarden in rook op zou gaan. In paniek pakte ze de emmer water van Draak en gooide dat over de vlammen heen. Met luid gesis en een hoop stoom doofden de vlammen. Pfew, dat geeft even wat tijd dacht Bibian. Gehaast haalde Bibian Draak uit de box en zette hem buiten aan het hek vast. Daarna haalde ze ook snel Winston uit de stal en zette hem ook buiten. Enigszins gerustgesteld dat haar paarden veilig waren ging terug de stal in. Terug in de stal vreesde ze toch dat de vlammen niet helemaal uit waren. Ze begon de box van Draak uit te mestten, ze rook namelijk nog iets wat haar onrustig maakte. Zo’n geur van een kampvuurtje dat net aan is. Voor ze zekerheid gooit ze eerst nog een flink aantal emmers water in die hoek. Tot haar schrik kwam daar best nog een hoop stoom af. Het vuur bleek toch nog niet uit. Gehaast mestte ze de box uit. Het stro legde ze uitgespreid midden op het asfalt. Hopelijk dat het daar verder geen kwaad kon.

Na hard doorwerken had ze de box bijna leeg toen ze in de hoek waar de vlammen waren iets glinsteren. Het was een aansteker.. ‘Waar komt die vandaan?’ dacht ze. Zowel zij als Vera rookten niet. Bibian pakte de aansteker op. Hij was nog warm. Zou er nog een risico zijn dat hij zou ontploffen? Bibian keek nog even goed, maar zag dat de aansteker leeg was. Ze keek nog even verbaasd naar die aansteker. Hoe kwam die daar? En zou dat ding de reden zijn van de brand? Maar hoe steekt die zichzelf aan?

Bibian wist niet goed wat ze nou verder moest doen, ze bedacht zich pas na een tijdje dat ze misschien de brandweer en/of politie had kunnen bellen. Ze wist dat ze bijna alle bewijsmateriaal vernietigd of opgeruimd had, maar ze besloot toch de politie maar te bellen. De politie en brandweer waren redelijk vlot ter plaatse en deden uitvoerig onderzoek naar de oorzaak van de brand.

Zelf was ze vooral opgelucht dat ze vanavond besloten had om naar de paarden te gaan in plaats van nog wat verder uit te zieken op de bank. Ze wilde niet weten wat de gevolgen waren geweest als ze binnen was gebleven.

Enkele weken later hoorde Bibian dat er de aansteker waarschijnlijk de oorzaak van de brand was, maar hoe die aansteker in de box van Draak kon komen kon niemand haar vertellen.

Random woorden

Maaltijd, herstel, stal, aansteker, mysterie, risico

Bibian was net herstellende van een zware griep die haar afgelopen week in huis had vastgehouden. Voor het eerst sinds het begin van de griep kon ze weer een fatsoenlijke maaltijd eten en ook binnen houden.

Ze woonde in een vrijstaand huis, vroeger was dat het melkveebedrijf van haar grootouders. Haar ouders hadden het bedrijf verkocht, met de weilanden en alles. Alleen het huis en wat grond eromheen was in de familie gebleven.

Het was een wit huis, met een rieten dak. En naast haar huis stond een stal, waarin Winston, een zwarte Friese hengst en een kleine pony, Draak, stonden. Bibian genoot ervan om te kunnen rijden, met name op Winston. Draak was meer een wandelpony, te klein om op te kunnen rijden. Hij deed zijn naam ook zeker eer aan. Draak was een Shetland pony, en hij was net een jaar oud. Hij had veel te veel energie en als hij buiten was dan was het altijd eerst een half uur springen, waarbij het leek of hij even vergeten was dat hij een pony was.

Bibian was erg blij dat afgelopen week Vera, een goede vriendin, ze wat beweging had gegeven. Zowel Draak als Winston werden onhandelbaar als ze hun energie niet kwijt konden. En met Draak kon je nog gaan wandelen, maar op Winston moest je rijden. Dat was een hengst die graag voor je aan het werk ging, maar als hij te veel energie had, dan werd het 700 kilo frustratie.

Ze begon langzaam weer de oude te worden en besloot na het eten even bij de stal langs te gaan. Het was gedurende afgelopen week niet gelukt om dat kleine stukje van huis naar stal te wandelen. Ze had zo weinig energie gehad, dat in huis lopen al te veel was. Ze had de paarden gemist, normaal was het eerste wat ze deed ’s ochtends en het laatste wat ze ’s avonds deed naar de stallen gaan.

Winston hoorde haar al aankomen en begroette haar met enthousiast gehinnik. Snel liep ze verder om hem te knuffelen. Ze besloot om hem uit de box te halen om hem een poetsbeurt te geven. Vera had hem wel beweging gegeven door hem te longeren en hem in de stapmolen te zetten, maar had de tijd niet gehad naast haar drukke leven om hem te rijden en te poetsen. Winston stond ontspannen te genieten van een poetsbeurt, toen Draak wat onrustig werd. Bibian dacht dat hij jaloers was en ook aandacht wilde, dus ze negeerde hem. Tot ook Winston onrustiger werd en hij naar iets leek te luisteren. Bibian spitste haar oren, maar kon niet horen waardoor Draak en Winston onrustig waren. Ze probeerde eerst Winston te kalmeren, want door zijn onrust was hij met zijn hoeven gaan schrapen over de grond, waardoor ze ook niet meer goed kon luisteren.

Ineens gilde Draak, zo’n gil waarbij al je nekharen gelijk overeind gaan staan. Het was duidelijk dat Draak bang was, zo’n gil had hij nog nooit gegeven. Snel rende Bibian naar hem toe en zag dat er vlammen in een hoekje van zijn box smeulden. Ze schrok.. vlammen… waar kwamen die vandaan? De vlammen probeerden grip te krijgen op het natte stro, het was maar goed dat de box niet net verschoond was. Ze zag dat de donkere rook in dunne slierten omhoog kronkelde naar het plafond. Bibian was bang dat de hele stal met haar twee paarden in rook op zou gaan. In paniek pakte ze de emmer water van Draak en gooide dat over de vlammen heen. Met luid gesis en een hoop stoom doofden de vlammen. Pfew, dat geeft even wat tijd dacht Bibian. Gehaast haalde Bibian Draak uit de box en zette hem buiten aan het hek vast. Daarna haalde ze ook snel Winston uit de stal en zette hem ook buiten. Enigszins gerustgesteld dat haar paarden veilig waren ging terug de stal in. Terug in de stal vreesde ze toch dat de vlammen niet helemaal uit waren. Ze begon de box van Draak uit te mestten, ze rook namelijk nog iets wat haar onrustig maakte. Zo’n geur van een kampvuurtje dat net aan is. Voor ze zekerheid gooit ze eerst nog een flink aantal emmers water in die hoek. Tot haar schrik kwam daar best nog een hoop stoom af. Het vuur bleek toch nog niet uit. Gehaast mestte ze de box uit. Het stro legde ze uitgespreid midden op het asfalt. Hopelijk dat het daar verder geen kwaad kon.

Na hard doorwerken had ze de box bijna leeg toen ze in de hoek waar de vlammen waren iets glinsteren. Het was een aansteker.. ‘Waar komt die vandaan?’ dacht ze. Zowel zij als Vera rookten niet. Bibian pakte de aansteker op. Hij was nog warm. Zou er nog een risico zijn dat hij zou ontploffen? Bibian keek nog even goed, maar zag dat de aansteker leeg was. Ze keek nog even verbaasd naar die aansteker. Hoe kwam die daar? En zou dat ding de reden zijn van de brand? Maar hoe steekt die zichzelf aan?

Bibian wist niet goed wat ze nou verder moest doen, ze bedacht zich pas na een tijdje dat ze misschien de brandweer en/of politie had kunnen bellen. Ze wist dat ze bijna alle bewijsmateriaal vernietigd of opgeruimd had, maar ze besloot toch de politie maar te bellen. De politie en brandweer waren redelijk vlot ter plaatse en deden uitvoerig onderzoek naar de oorzaak van de brand.

Zelf was ze vooral opgelucht dat ze vanavond besloten had om naar de paarden te gaan in plaats van nog wat verder uit te zieken op de bank. Ze wilde niet weten wat de gevolgen waren geweest als ze binnen was gebleven.

Enkele weken later hoorde Bibian dat er de aansteker waarschijnlijk de oorzaak van de brand was, maar hoe die aansteker in de box van Draak kon komen kon niemand haar vertellen.

_{Zes jaar geleden schreef ik versie 1. Deze week herschreef ik hem.}